Wyzwania 2015

Gdybym była zwierzęciem, byłabym leniwcem. Albo kotem – na jedno wychodzi. Najchętniej przeleżałabym bezproduktywnie cały rok, ignorując otoczenie. Ale tak nie można. Bo życie przeleci ci przed oczami. Jestem więc zmuszona stawiać sobie wyzwania – nie postanowienia noworoczne (tej nazwie brakuje pewnej dramaturgii), a właśnie wyzwania. W myśl klasycznego „Nie, nie zrobisz tego, nie dasz rady…” „Ja nie zrobię? Watch me!”.

W połowie 2014 znalazłam cel (kierunek studiów), do którego wciąż dążę, a że okazało się, iż mam trochę mało czasu, aby go zrealizować, stwierdziłam, że nie będę się oszczędzać. I tak powstało wyzwanie, którego przebieg dokumentuję tutaj www.instagram.com/artchallenge365/ Teoretycznie, w 2015 rysuję/maluję codziennie. W praktyce zdołałam to tempo utrzymać przez 3 miesiące, po czym nieco osłabło. Nie jest jednak źle – kończę z liczbą 299 postów na 365 dni. Jak dla mnie, świetny wynik. Najpiękniejsze jest to, że widzę postęp. Gigantyczny! Kiedy nie możesz patrzeć na swoje stare prace, to znak, że nastąpił progres.

Zabawne – wyraźnie widać kolejne fazy. Poniżej kilku przedstawicieli, chronologicznie.

10894953_313475008863574_2046062378_n.jpg
Disney, Disney i jeszcze raz Disney
891529_485019128304008_119029230_n
Szkice postaci na zajęcia z rysunku
10952600_647842205320108_1752050201_n
Szkicuję niczego niepodejrzewających ludzi
11055594_1720530884840396_1271209894_n.jpg
Chodzę po muzeach i patrzę, jak inni to robią
11116823_884416451619743_1224218098_n
Antyczne głowy – najlepsi modele ❤
11333385_1600098560252332_2091505041_n.jpg
Potrafię malować!
11377973_953649231345668_254284779_n.jpg
Rysuję  w plenerze i nie tylko
11330636_1082329701797008_1793126472_n.jpg
Wspaniali ludzie dobrowolnie (lub nieświadomie) pozują mi podczas wyjazdu na Camino

 

11266520_883284091739565_936838911_n.jpg
Akwarele!
11850073_1112878355396487_680628971_n.jpg
Udaję da Vinci
12093766_1498834617077633_462752140_n.jpg
Zaczynam Inktober i zachwycam się humorem Szymborskiej
12080621_1650257661854700_582195724_n
Tusz – moja nowa miłość

 

12224689_1497700343892452_466527541_n.jpg
Wyspiański i pastele ❤
11910481_928015653900584_1340762323_n.jpg
Nic tylko maluję
11313587_454665148059980_936151769_n.jpg
Nie ma to jak porządna, surrealistyczna martwa natura
12362041_1531532453831118_983277421_n.jpg
Seria dziecięcych portretów

 

Drugie wyzwanie 2015 roku to oczywiście książki.

10868022_896616370362381_5000605218178306736_n.jpg

W tym roku przeczytałam 78 pozycje, o dwie więcej od poprzedniego roku. Aż głupio pisać, ale 90% z nich mi się podobało. I nie, te 10% to nie lektury szkolne. Albo trafiałam na tak świetne książki, albo nie mam własnego zdania i niczego nie kwestionuję. Lub też po prostu do  życia podchodzę z otwartym umysłem i czerpię z niego to, co najlepsze, nawet w niepozornych rzeczach próbując dostrzec coś ważnego. Lubię tak o sobie myśleć, choć wydaje mi się, że ten wynik to mieszanka najróżniejszych czynników. Ale cóż, nie będę narzekać, czytać same dobre książki – marzenie każdego książkoholika.

Z powyższego wyzwania nie udało mi się przeczytać książki, która została wydana w roku moich urodzin – wciąż nie wierzę, że na 78 książek nie zabłąkała się choćby jedna z mojego rocznika, szczególnie, że jak podaje Wikipedia, wydano wtedy 15966 tytułów. Nie dałam też rady znaleźć książki, w której nie ma ludzi – choć pewnie mogłam się pokusić o przeczytanie jakiejś bajki czy książki dla dzieci ze zwierzątkami. Ostatnia nieprzeczytana pozycja to książka, którą miałam przeczytać w szkole, ale się nie udało. Nigdy nie sądziłam, że bycie sumienną uczennicą i czytanie szkolnych lektur zwróci się przeciwko mnie – a jednak! Nie miałam dużego wyboru ani ochoty na czytanie Pamiętników Paska, więc odpuściłam sobie ten punkt.

wszechświat kontra alex woods .JPG

Takie wyzwanie jest świetną zabawą, która  motywuje do sięgania po książki, na które normalnie nawet byśmy nie spojrzeli. Lubię uczucie satysfakcji z odhaczania kolejnych punktów, notowanie przeczytanych tytułów, a nawet prowadzenie małych statystyk – okazuje się, że dopiero główny bohater 74. książki miał imię na tę samą literę, co ja.

Poza tym, w 2015 roku odkryłam Pilipiuka (o którym pisałam też tutaj) i pochłonęłam jego serię Oko jelenia (polecam!), przypomniałam sobie, jak bardzo uwielbiam Christie, wkroczyłam nieco dalej w świat fantasy i science fiction dzięki Pratchettowi, Dickowi i Martinowi. Nie zabrakło też kilku paranormalnych guilty pleasures, ale ze zdumieniem odkryłam, że wszędzie polecane i reklamowane książki nie robią na mnie wrażenia. Szczególnie młodzieżówki/young adults. Czyżbym z nich wyrosła?

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Kilka tytułów, które szczególnie zapadły mi w pamięć (a nie wspominałam o nich powyżej czy przy okazji poprzedniego książkowego posta): Wszechświat kontra Alex Woods Extence’a, Parabellum. Prędkość ucieczki Mroza (młody polski wszechstronny pisarz z całkiem dużym dorobkiem), Śmierć urzędnika i inne opowiadania Czechowa, O sztuce Gombricha, Nędznicy Hugo, Tango Mrożka, Pani Bovary Flauberta, Brzezina Iwaszkiewicza, Pippi Pończoszanka Lindgren (czasem trzeba nadrobić to, czego się nie przeczytało w dzieciństwie 😉 ), Szmaragdowa Tablica Montero.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Na pewno nie zostawię 2016 roku bez żadnych wyzwań. Ale jakie będą, to się jeszcze zobaczy.

Szczęśliwego Nowego Roku!

PS

Reklamy

5 uwag do wpisu “Wyzwania 2015

  1. Czyżbyś wróciła na bloga? Mam nadzieję! Myślę, że rok 2015 był dla Ciebie bardzo produktywny, Paulina, jeśli chodzi o pasję, a życie bez pasji jest mało warte, także możesz, wręcz powinnaś się cieszyć i… dalej pielęgnować swoje pasje w 2016 roku. 🙂
    Rysunki i Twoje obrazy robią na mnie wielkie wrażenie, sama nie wiem, który najbardziej. Ale fajnie, że eksperymentujesz z różnymi, hm, narzędziami do tworzenia, mam tu na myśli tusz, akwarele itp.
    Jeśli chodzi o książki, to mnie te wyzwania się podobają, ale sama jednak się ich nie podejmę. Wolę tradycyjne „Przeczytam 52 książki”. Bo takie poszukiwanie powieści i jeszcze, nie daj Boże, czytanie czegoś na siłę jest nie dla mnie.
    Podziwiam Cię za to, że przeczytałaś aż tyle książek. Łał. 😀
    A wiesz, że nawet znalazła się wśród książek, które wymieniłaś, taka, którą ja czytałam? Niemożliwe xd Chodzi o „Panią Bovary”.
    Jeszcze coś na temat young adult i tych wszystkich powieści dla młodzieży: nie wiem, czy można z nich wyrosnąć, bo ja niektóre z takich książek podsuwam nawet mojej mamy. Wydaje mi się, że z czasem po prostu prawdopodobne jest zauważenie powtarzalności, utartych schematów i płytkości w części z nich.

    Polubienie

    • Postaram się od czasu do czasu coś dodać, ale bez większej presji.
      Cieszę się, że rysunki nie odstraszają. 😉 Wydaje mi się, że obycie z różnymi mediami daje pewność w działaniu, pozwala wybierać z szerszej gamy technik i wyczuć lepiej „potrzeby” narzędzia, którego używam.
      Dla każdego coś miłego, samo wyzwanie 52 książki to nie taka łatwa sprawa – szczególnie w maturalnej – powodzenia! 🙂
      Po Sylwestrze jeszcze kolejna książka będzie przeczytana przez nas obie, a przynajmniej trzymam kciuki!
      Mówisz mądrze, to pewnie ta powtarzalność. Ale sama wiesz, że niektóre młodzieżówki nadal sprawiają mi radość (szczególnie takie pewnej autorki, którą zna też F. :D).

      Polubienie

  2. Piękne rysunki, naprawdę widać różnicę. Ja tak mam z pisaniem. Jak patrzę na swoje teksty sprzed lat to zastanawiam się: „Ale jak to, że to niby ja? To niemożliwe!”, ale przynajmniej pośmiać się można… 🙂

    Pozdrawiam również z Torunia, Prawda i Literalnik mają wspólny rodowód 🙂

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s